عملکرد شورای چهار ماهه: شعار و نمایش

با وجود گذشت بیش از چهارماه از آغاز به کار رسمی شورا، به نظر می رسد اعضای آن همچنان در فضای تبلیغات انتخاباتی به سر می برند و همچنان بر طبل توخالی شعارهای کلیشه ای می کوبند و شیفته صحنه نمایش های خیابانی و رسانه ای شده اند.

بررسی گفته ها و نطق های پس و پیش از دستور نشان می دهد اگر نگوییم همه، اما بخش زیادی از آنچه در این نهاد می گذرد با دغدغه های مردم شهر فاصله دارد.

یک روز عضوی آمادگی خود را برای پر کردن تمام چاله های شهر با یک بیل اعلام می کند.  

روز دیگر رگ های گردن برای دیدن عکس سگ در تبلیغ کلینیک دامپزشکی و تصویر ناخن برای تبلیغ آرایشگاه زنانه بر می آید. انگار نه انگار که در کنار تصویر این ناخن، پدیده ای به نام خورخواب داریم و سگ ها نه روی بیلبورد، بلکه در کوچه و‌ خیابان پرسه می زنند.

عضوی دیگر خیابان های شخم خورده و وضعیت سیاه خدمات شهری را نمی بیند و با در دست گرفتن عصای روشندلان، اسیر صحنه نمایشی که برایش ترتیب داده اند می شود.

عضوی دیگر هم از این که شهردار در انتصاب ها به هیچش نگرفته شکایت می کند.

شوری آش شورای نورسیده جایی فشار خون شهروندان را  بالا می برد که معلوم می شود شهردار ۲ ماه از انتصاب و انتخابش گذشته و هنوز برنامه ای برای اداره شهر نداده و معلوم نمی شود اعضای محترم چرا و چگونه و بر چه اساسی ایشان را  برگزیده اند.

این مصداق آن است که ۱۱ عضو شورا به اختیار خود و‌ مردم‌ به زور، سوار اتوبوسی شده اند که نه خود و‌نه راننده اش نمی دانند به کجا می روند.

کسی هم نمی گوید اگر شهردار برنامه نداشته و ندارد، شما ۱۱ نفر عضو شورا برنامه ای زمان بندی شده به دستش بدهید تا حداقل بیکار نماند.

تب تند شفافیت خواهی ها و تحقیق و تفحص طلبی ها هم که خیلی زود به عرق می نشیند و معلوم نیست در سایه کدام پیغام و پسغام به فراموشخانه سپرده می شود.

مجموعه این رفتارها نشان می دهد این شورا، هر چه باشد شورایی برای رفع نگرانی های مردم نیست.

 این شورا حتی در حد و حدود مسئولیت خود، دغدغه جان مردم را هم ندارد وگرنه باید در کمیسیون بهداشت، سلامت و خدمات شهری و پس از آن در صحن علنی، موضوع مشاهده پشه مرگبار آئدس از شرق تا غرب بندرعباس و وظایف شهرداری در این باره، با قید فوریت بررسی و برای شهرداری تکالیفی مشخص می شد.

مصداق ها برای اثبات فاصله عمیق این شورا با واقعیت های شهر بسیار است اما همین بس که در این مدت حتی یک مصوبه قابل دفاع و تاثیرگذار در بهبود فضا و شرایط زیست حدود ۷۰۰ هزار شهروند نداشته است.

نداشتن دستور کار و برنامه اجرایی موجب شده تا بیشتر وقت شورای شهر به برگزاری دورهمی هایی بی نتیجه تحت عنوان هم اندیشی با مدیر این سازمان و آن اداره بگذرد.

اگر از چند مورد محدود بگذریم، می توان گفت عمر چند ماهه شورای شهر چیزی جز فرصت سوزی نبوده و تمام آنچه گذشته، فقط شعارهای پرطمطراق در قالب نطق های عوام پسند بوده است و بس...